logo

Opieka zdrowotna w UE i EFTA

Drukuj

Formularze w UE

24.06.2014
Uwaga! Wzory formularzy zostały przeniesione do zakładki Nasz oddział/ Formularze

Opis formularzy z serii E-100

Osoby wykonujące pracę lub działalność na własny rachunek w państwie członkowskim Europejskiego Obszaru Gospodarczego, podlegają przepisom z zakresu zabezpieczenia społecznego obowiązującym w państwie, w którym wykonują pracę lub działalność. Ustawodawstwu temu podlegają także członkowie ich rodzin. Przepisy tego państwa regulują ich uprawnienia do opieki zdrowotnej, np. obowiązek zgłoszenia do ubezpieczenia zdrowotnego.
Fakt posiadania obywatelstwa polskiego lub zamieszkiwania w Polsce nie przesądza o uprawnieniach do opieki zdrowotnej na koszt Narodowego Funduszu Zdrowia.

Osoba podlegająca ustawodawstwu innego państwa członkowskiego, która planuje pobyt w Polsce, powinna zaopatrzyć się w instytucji właściwej w dokument potwierdzający jej uprawnienia - Europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ), lub jeden z formularzy E100.

Uwaga: osoby wykonujące pracę lub działalność gospodarczą w kilku państwach członkowskich powinny zgłosić się do instytucji ubezpieczenia społecznego w państwie zamieszkania w celu ustalenia właściwego ustawodawstwa tj. rozstrzygnięcia, przepisy którego państwa mają do niej zastosowanie.

Oddziały Wojewódzkie NFZ wydają formularze: E104, E106, E109, E112, E120, E121, E123, E126.

Formularz E001 to formularz informacyjny, służący do kierowania różnego rodzaju zapytań, wniosków do instytucji innych państw członkowskich (np. prośba o przekazanie formularza E108). Formularz ten można wykorzystać w różnych sytuacjach - może on nawet zastępować formularz E107.

Formularz E101 wydają jednostki terenowe ZUS na rzecz polskich pracowników wysłanych do pracy w innym państwie członkowskim. Zaświadczenia te są wydawane wyłącznie na wniosek pracodawcy. Wszelkie zapytania dotyczące sposobu uzyskania formularzy E101 należy kierować do Zakładu Ubezpieczenia Społecznego. Pracownicy wysłani, którzy otrzymali formularz E 101 na okres dłuższy niż 12 miesięcy, mogą wnioskować do Oddziału NFZ o wydanie formularza E106.

Formularz E102 wydawany jest przez instytucję miejsca pobytu polskiego pracownika oddelegowanego, czyli przez instytucję państwa, w którym pracownik ten przebywa w celu wykonywania zatrudnienia. Informuje, że pracownik ten uzyskał zgodę tej instytucji na przedłużenie zwolnienia ze stosowania wobec niego ustawodawstwa z zakresu zabezpieczenia społecznego tego państwa. ZUS nie wydaje tego formularza w stosunku do polskich pracowników oddelegowanych przez swoich pracodawców do innych państw członkowskich.

Formularz E103 stosowany jest wyłącznie do pracowników miejscowych ambasad, urzędników unijnych, którzy raz na rok mają prawo wyboru, któremu ustawodawstwu chcą podlegać - czy ustawodawstwu państwa, na terenie którego są zatrudnieni, czy też ustawodawstwu państwa, na terytorium którego znajduje się placówka dyplomatyczna lub konsularna. Jest to tzw. Prawo opcji. Stąd, do wypełnienia tego zaświadczenia uprawnione są osoby, których to prawo dotyczy. Następnie formularz ten powinien zostać skierowany do instytucji właściwych w zakresie ubezpieczenia emerytalno-rentowego.

Formularz E104 wydawany jest w celach sumowania okresów ubezpieczenia, zatrudnienia lub zamieszkania. Występuje o niego instytucja ubezpieczenia zdrowotnego w celu ustalenia wszystkich okresów spełnionych zgodnie z ustawodawstwem kraju dotychczasowego ubezpieczenia.

Formularz E106 wydawany jest w celu potwierdzenia prawa do świadczeń zdrowotnych w kraju zamieszkania w przypadku pracownika (lub osoby pracującej na własny rachunek) objętego ubezpieczeniem w innym państwie oraz członków jego rodziny. Korzystają z tego m.in. pracownicy ambasad.

Formularz E107 to wniosek o wydanie odpowiedniego formularza z zaświadczeniem o prawie do świadczeń Z wnioskiem takim występuje się, gdy osoba ubiegająca się o świadczenia nie przedstawia odpowiedniego zaświadczenia bądź przedstawione zaświadczenie straciło ważność. W praktyce, najczęściej występuje się o przekazanie formularza E111.

Formularz E108 najczęściej stosuje instytucja właściwa w celu poinformowania instytucji miejsca zamieszkania o fakcie wstrzymania lub utraty prawa do świadczeń, wynikającego z uprzednio wystawionego formularza, np. E106. Zdarza się jednak też, że to instytucja miejsca zamieszkania przekazuje informacje instytucji właściwej - np. w sytuacji podjęcia zatrudnienia przez emeryta bądź zgonu ubezpieczonego.

Formularz E109 wydaje się w celu potwierdzenia prawa do świadczeń w państwie zamieszkania członków rodziny pracownika (lub osoby pracującej na własny rachunek). Formularz ten ma zastosowanie, gdy członek rodziny zamieszkuje w innym państwie niż ubezpieczony pracownik. Jest to więc sytuacja odmienna od tej, w której wydaje się formularz E106, tj. gdy zarówno pracownik, jak i członek rodziny mieszkają w tym samym państwie - innym niż państwo właściwe.

Formularz E112 wydawany jest osobie, która uzyskała zgodę na kontynuowanie leczenia w innym państwie lub na planowane leczenie w innym państwie. Osoba korzystająca w Polsce z zaplanowanych zabiegów nie posiadając formularza E 112, jest traktowana jako pacjent prywatny, a zatem jest zobowiązana do pokrycia pełnych kosztów leczenia.

Formularz E120 to zaświadczenie wydawane osobom, które oczekują na przyznanie świadczeń emerytalnych lub rentowych według ustawodawstwa któregoś z państw członkowskich a zamieszkują w innym państwie. Zaświadczenie jest ważne do momentu odwołania, które najczęściej następuje w drodze wystawienia formularza E121 czyli z chwilą przyznania świadczeń emerytalnych lub rentowych. Formularz E120 często wydaje się wdowom oczekującym na przyznanie renty, zwłaszcza na podstawie ustawodawstwa francuskiego.

Formularz E121 potwierdza prawo do świadczeń emeryta lub rencisty, który pobiera emeryturę lub rentę z tytułu ustawodawstwa państwa członkowskiego, a zamieszkuje w innym państwie członkowskim. W przypadku osoby otrzymującej emeryturę lub rentę z dwóch państw członkowskich innych niż państwo zamieszkania, generalną zasadą jest, że zaświadczenie to wystawia instytucja tego państwa, w którym zainteresowany pracował najdłużej.

Formularz E123 potwierdza prawo do świadczeń rzeczowych z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej osoby przebywającej lub zamieszkującej w państwie innym niż państwo właściwe. Formularz ten stosuje się również w celu potwierdzenia prawa do świadczeń rzeczowych z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej w przypadkach wyrażenia przez instytucję właściwą zgody na powrót na terytorium państwa, w którym zainteresowany mieszka lub na przeniesienie miejsca zamieszkania do innego państwa i kontynuowanie tam leczenia bądź na udanie się do innego państwa w celu uzyskania tam zaplanowanych świadczeń zdrowotnych (a więc analogicznie do sytuacji, w których wystawia się formularz E112).

Formularz E125
służy do przedstawienia instytucji właściwej indywidualnego zestawienia kosztów rzeczywistych za świadczenia udzielone w ramach Rozporządzenia 1408/71. Należy zwracać szczególną uwagę na poprawne wypełnianiu tego formularza. W przypadku nieścisłości instytucja właściwa może odmówić zwrotu kosztów i zwrócić formularz do korekty, w wyniku czego wydłuża się oczekiwanie na zwrot kosztów.

Formularz E126 służy do potwierdzania kwoty podlegającej zwrotowi w przypadku, gdy uprawniony sam pokrył koszty świadczeń udzielonych mu w innym państwie. W sytuacji, gdy uprawniony sam pokrywa koszty świadczeń w innym państwie, ma prawo wystąpić do swojej instytucji właściwej o refundację. Najczęściej zdarza się to, kiedy uprawniony nie przedstawił odpowiedniego zaświadczenia - zwykle E111. Instytucja właściwa kieruje do instytucji miejsca pobytu zapytanie na formularzu E126, jakiej części kosztów zainteresowany nie musiałby pokryć, gdyby przedstawił odpowiednie zaświadczenie. Takie sytuacje zdarzają się bardzo często.

Formularz E127 jest stosowany w celu uzyskania zwrotu kosztów leczenia w formie ryczałtu na podstawie art. 94 i 95 Rozporządzenia 574/72. Taka forma rozliczeń dotyczy emerytów lub rencistów oraz członków ich rodzin zamieszkujących w państwie, w którym nie posiadają uprawnień do świadczeń zdrowotnych (a więc tych, którzy posiadają formularz E121) oraz członków rodziny pracownika (lub osoby pracującej na własny rachunek), którzy zamieszkują w państwie innym niż państwo zamieszkania tego pracownika (osoby pracującej na własny rachunek) - są to osoby posiadające formularz E109.