logo

Dla pacjenta

Drukuj

Leczenie szpitalne

Skierowanie

Skierowanie do szpitala może wystawić każdy lekarz, także niebędący lekarzem ubezpieczenia zdrowotnego, jeżeli cel leczenia nie może być osiągnięty przez leczenie ambulatoryjne. Lekarz ubezpieczenia zdrowotnego lub felczer ubezpieczenia zdrowotnego, kierując pacjenta do leczenia szpitalnego, dołącza do skierowania: kopię wyników badań diagnostycznych i przeprowadzonych konsultacji, będące w jego posiadaniu, umożliwiające kierującemu postawienie wstępnego rozpoznania stanowiącego przyczynę kierowania do szpitala. Do skierowania dołącza również istotne informacje o dotychczasowym leczeniu specjalistycznym lub szpitalnym oraz zastosowanym leczeniu. Żaden przepis nie uzależnia zakwalifikowania do leczenia szpitalnego/ wpisania na listę oczekujących lub przyjęcia do szpitala od dostarczenia przez pacjenta skierowania z „poradni przyszpitalnej”. Nie jest zatem zasadne domaganie się, by pacjent takie skierowanie posiadał. Odsyłanie pacjentów, którzy mają już skierowanie do szpitala - wystawione przez lekarza POZ lub z poradni specjalistycznej, by zarejestrowali się ponownie, tym razem w „poradni przyszpitalnej” i tam uzyskali kolejne skierowanie do szpitala, nie ma podstaw prawnych. Oryginał skierowania należy dostarczyć do szpitala nie później niż w terminie 14 dni roboczych od dnia dokonania wpisu na listę oczekujących. Skierowanie można dostarczyć: osobiście, przez osobę trzecią lub wysłać je do świadczeniodawcy pocztą.

Prawo wyboru szpitala

Pacjent ma prawo wyboru szpitala posiadającego umowę z NFZ w danym zakresie, na terenie całej Polski. Skierowanie na leczenie szpitalne może być wystawione przez każdego lekarza lub felczera. Skierowanie do szpitala wystawiane jest wtedy, gdy cel leczenia nie może być osiągnięty w żaden inny sposób.
W stanach nagłych, gdy nieudzielenie pomocy medycznej może skutkować utratą zdrowia lub życia, świadczenia zdrowotne udzielane są bez wymaganego skierowania. Lekarz kierujący świadczeniobiorcę do szpitala zobowiązany jest dołączyć do skierowania wyniki niezbędnych badań diagnostycznych, zgodnie z rozpoznanym schorzeniem, aktualną wiedzą i praktyką medyczną umożliwiające potwierdzenie wstępnego rozpoznania.

Zakwaterowanie poza szpitalem

Od 2015 roku obowiązuje zapis w ustawie zdrowotnej, który stanowi, że jeśli stan zdrowia pacjenta wymaga wykonywania procedur medycznych stosowanych w leczeniu szpitalnym, ale nie wymaga pobytu w szpitalu, to świadczeniodawca zapewnia bezpłatnie, na wniosek pacjenta, zakwaterowanie go w innym miejscu, np. w hotelu lub pensjonacie. Informację tę odnotowuje się w dokumentacji medycznej pacjenta. Pacjentowi, który korzysta z zakwaterowania poza szpitalem, przysługuje bezpłatnie, na jego wniosek, transport z miejsca tego zakwaterowania do miejsca udzielania świadczeń. Informację tę odnotowuje się w dokumentacji medycznej.

Lista oczekujących

W przypadku braku możliwości przyjęcia pacjenta do szpitala w dniu zgłoszenia, pacjent wpisywany jest na listę oczekujących. W razie pogorszenia się stanu zdrowia pacjenta, wskazującego na potrzebę wcześniejszego (niż w ustalonym terminie) udzielenia świadczenia, ustalany jest nowy termin przyjęcia pacjenta do szpitala. W razie wystąpienia okoliczności, których nie można było przewidzieć w chwili ustalania terminu przyjęcia na leczenie, świadczeniodawca w każdy możliwy sposób informuje pacjenta o nowym terminie udzielenia świadczenia.

Kompleksowe leczenie

W czasie leczenia szpitalnego świadczeniodawca zobowiązany jest zapewnić pacjentowi nieodpłatnie niezbędne badania diagnostyczne, leki i wyroby medyczne oraz środki pomocnicze. Zabronione jest wystawianie pacjentowi w trakcie jego pobytu w szpitalu recept na preparaty diagnostyczne, wyroby medyczne do realizacji w aptekach ogólnodostępnych oraz zleceń na środki pomocnicze (np. pieluchomajtki czy pieluchy anatomiczne).

Zakończenie leczenia szpitalnego

W związku z zakończeniem leczenia szpitalnego oraz w przypadku udzielenia świadczenia w szpitalnym oddziale ratunkowym lub izbie przyjęć, pacjent otrzymuje stosownie do jego stanu zdrowia, niezależnie od karty informacyjnej, następujące dokumenty: skierowania na świadczenia zalecone w karcie informacyjnej; recepty na leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyroby medyczne; zlecenia na wyroby medyczne oraz ich naprawę, zalecone w karcie informacyjnej; zlecenia na transport sanitarny lub transport zgodnie z przepisami ustawy.
Lekarz leczący chorego w szpitalu informuje na piśmie lekarza kierującego lub lekarza POZ, do którego zadeklarowany jest pacjent, o rozpoznaniu, sposobie leczenia, rokowaniu, ordynowanych lekach (w tym okresie ich stosowania i sposobie dawkowania) oraz o wyznaczonych wizytach kontrolnych.   

Zaświadczenie lekarskie o czasowej niezdolności do pracy

Zgodnie z ustawą o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, orzekanie o czasowej niezdolności do pracy z powodu choroby, pobytu w szpitalu albo innym przedsiębiorstwie podmiotu leczniczego wykonującego działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne lub o konieczności osobistego sprawowania opieki nad chorym członkiem rodziny, następuje po przeprowadzeniu bezpośredniego badania stanu zdrowia ubezpieczonego lub chorego członka rodziny; jest dokumentowane w dokumentacji medycznej na zasadach określonych w ustawie o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta.