logo

Dla pacjenta

Drukuj

Stan nagły i zagrożenie życia

Niezwłocznie, bez skierowania

W stanach nagłych świadczenia opieki zdrowotnej udzielane są niezwłocznie, w izbach przyjęć (IP) i szpitalnych oddziałach ratunkowych (SOR-ach). W sytuacji zagrażającej życiu pomoc w niezbędnym zakresie może być udzielona także przez podmiot, który nie ma umowy z NFZ.*

Stan nagły

Przez stan nagły (stan nagłego zagrożenia zdrowotnego) należy rozumieć stan polegający na nagłym lub przewidywanym w krótkim czasie pojawieniu się objawów pogorszenia zdrowia, których bezpośrednim następstwem może być poważne uszkodzenie funkcji organizmu lub uszkodzenie ciała lub utrata życia,
wymagające podjęcia natychmiastowych medycznych czynności ratunkowych i leczenia.** 

Świadczenia udzielane w szpitalnym oddziale ratunkowym i szpitalnej izbie przyjęć

W IP i SOR-ach udzielane są przez całą dobę świadczenia w stanach nagłych, wymagających natychmiastowej interwencji medycznej. Te świadczenia to np.  opatrzenie ran, oparzeń i drobnych urazów, unieruchomienie kręgosłupa i złamania kończyny, nastawienie zwichniętego stawu, usunięcie ciała obcego, tamponada jamy nosowej, korekcja złamania przegrody nosowej, tamponada krwawienia z żylaków przełyku, zapewnienie i utrzymanie drożności dróg oddechowych, wspomaganie i kontrola oddechu sztucznego metodami ręcznymi i z zastosowaniem respiratorów, podtrzymanie funkcji życiowych chorego z urazem, elektroterapia serca, wstępne leczenie ostrych zatruć, leczenie bólu, cewnikowanie pęcherza moczowego, ostre zagrożenia ginekologiczno-położnicze i nefrologiczne. Świadczenia obejmują zabezpieczenie medyczne pacjentów i zapewnienie im transportu w razie potrzeby zachowania ciągłości leczenia.

W izbie przyjęć i szpitalnym oddziale ratunkowym pacjent ma prawo do zaświadczenia, które związane jest z zakresem udzielanych w tym miejscu świadczeń, a wynika ze stanu zdrowia pacjenta stwierdzonego przez lekarza w trakcie przeprowadzonego osobiście badania. Obowiązek wystawienia zaświadczenia o niezdolności do pracy lub kontynuowania nauki, lub uczestnictwa w zajęciach sportowych, spoczywa na lekarzu, który taką niezdolność stwierdzi.

Kiedy wezwać pogotowie ratunkowe

W sytuacjach bezpośredniego zagrożenia życia, do pacjenta należy wezwać karetkę pogotowia ratunkowego, dzwoniąc

  • z telefonu stacjonarnego pod 999
  • z telefonu komórkowego pod 999 lub 112

Stany nagłe, bezpośrednio zagrażające życiu:

utrata przytomności; zaburzenia świadomości; drgawki, nagły, ostry ból w klatce piersiowej, zaburzenia rytmu serca, nasilona duszność, nagły ostry ból brzucha, uporczywe wymioty, gwałtownie postępujący poród, ostre i nasilone reakcje uczuleniowe (wysypka, duszność) będące efektem zażycia leku; ukąszenia, czy użądlenia przez jadowite zwierzęta; zatrucia lekami, środkami chemicznymi czy gazami; rozległe oparzenia, udar cieplny, wyziębienie organizmu, porażenie prądem, podtopienie lub utoniecie, agresja spowodowana chorobą psychiczną, dokonana próba samobójcza, upadek z dużej wysokości, rozległa rana, będąca efektem urazu, urazy kończyny dolnej, uniemożliwiające samodzielne poruszanie się.

Dyspozytorowi pogotowia ratunkowego należy podać najważniejsze informacje

  • miejsce zdarzenia (adres, lokalizacja, punkty orientacyjne)
  • powód wezwania pogotowia
  • kto potrzebuje pomocy, w jakim jest stanie
  • kto wzywa zespół ratownictwa medycznego

Należy odpowiadać na pytania dyspozytora i zastosować do jego zaleceń w zakresie udzielania pierwszej pomocy. Wezwanie przyjęte do realizacji zostanie potwierdzone przez dyspozytora słowami: "wezwanie przyjęte".


Podstawy prawne

*Art.19 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Dz.U. 2004 nr 210 poz. 2135
**Art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym. Dz.U. 2006 nr 191 poz. 1410